mor-ci-ńce

Morcińce (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Morciniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Morciniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Morcińcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Morcińcapojedyncza biernikmęski osobowy
Morcińcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Morcińcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Morcińcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Morcińcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Morcińcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Morcińcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Morcińcommnoga celownikmęski osobowy
Morcińcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Morcińcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Morcińcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Morcińcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Morcińcówmnoga biernikmęski osobowy
Morcińcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Morcińcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz