mor-fe-ma-ta-mi

morfematami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: morfemat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
morfemaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
morfemaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
morfematpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
morfematpojedyncza biernikmęski rzeczowy
morfematachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
morfematamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
morfematempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
morfematommnoga celownikmęski rzeczowy
morfematowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
morfematówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
morfematupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
morfematymnoga mianownikmęski rzeczowy
morfematymnoga biernikmęski rzeczowy
morfematymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz