mor-gow-ni-ka

morgownika (nazwa pospolita) rzeczownik hist.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: morgownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
morgownicymnoga mianownikmęski osobowy
morgownicymnoga wołaczmęski osobowy
morgownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
morgownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
morgownikapojedyncza biernikmęski osobowy
morgownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
morgownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
morgownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
morgownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
morgownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
morgownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
morgownikommnoga celownikmęski osobowy
morgownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
morgownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
morgownikówmnoga biernikmęski osobowy
morgownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
morgownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz