mor-ka-mi

Morkami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Morek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Morekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Morkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Morkapojedyncza biernikmęski osobowy
Morkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Morkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Morkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Morkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Morkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Morkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Morkommnoga celownikmęski osobowy
Morkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Morkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Morkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Morkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Morkówmnoga biernikmęski osobowy
Morkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Morkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Morkami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Morka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Morcepojedyncza celownikmęski osobowy
Morcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Morkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Morkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Morkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Morkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Morkępojedyncza biernikmęski osobowy
Morkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Morkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Morkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Morkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Morkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Morkommnoga celownikmęski osobowy
Morkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Morkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Morkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Morkówmnoga biernikmęski osobowy

Morkami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Morka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Morcepojedyncza celownikżeński
Morcepojedyncza miejscownikżeński
Morekmnoga dopełniaczżeński
Morkapojedyncza mianownikżeński
Morkachmnoga miejscownikżeński
Morkamimnoga narzędnikżeński
Morkąpojedyncza narzędnikżeński
Morkępojedyncza biernikżeński
Morkimnoga mianownikżeński
Morkimnoga biernikżeński
Morkimnoga wołaczżeński
Morkipojedyncza dopełniaczżeński
Morkopojedyncza wołaczżeński
Morkommnoga celownikżeński

morkami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: morka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
morcepojedyncza celownikżeński
morcepojedyncza miejscownikżeński
morekmnoga dopełniaczżeński
morkapojedyncza mianownikżeński
morkachmnoga miejscownikżeński
morkamimnoga narzędnikżeński
morkąpojedyncza narzędnikżeński
morkępojedyncza biernikżeński
morkimnoga mianownikżeński
morkimnoga biernikżeński
morkimnoga wołaczżeński
morkipojedyncza dopełniaczżeński
morkopojedyncza wołaczżeński
morkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz