mor-kis

Morkis (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Morkis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Morkispojedyncza mianownikmęski osobowy
Morkisapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Morkisapojedyncza biernikmęski osobowy
Morkisachmnoga miejscownikmęski osobowy
Morkisamimnoga narzędnikmęski osobowy
Morkisempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Morkisiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Morkisiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Morkisommnoga celownikmęski osobowy
Morkisowipojedyncza celownikmęski osobowy
Morkisowiemnoga mianownikmęski osobowy
Morkisowiemnoga wołaczmęski osobowy
Morkisówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Morkisówmnoga biernikmęski osobowy
Morkisymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Morkisymnoga biernikmęski zwierzęcy
Morkisymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Morkis (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Morkis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Morkispojedyncza mnoga mianownikżeński
Morkispojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Morkispojedyncza mnoga celownikżeński
Morkispojedyncza mnoga biernikżeński
Morkispojedyncza mnoga narzędnikżeński
Morkispojedyncza mnoga miejscownikżeński
Morkispojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz