mor-tu-sia-cy

mortusiacy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mortusiak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mortusiacymnoga mianownikmęski osobowy
mortusiacymnoga wołaczmęski osobowy
mortusiakpojedyncza mianownikmęski osobowy
mortusiakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mortusiakapojedyncza biernikmęski osobowy
mortusiakachmnoga miejscownikmęski osobowy
mortusiakamimnoga narzędnikmęski osobowy
mortusiakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
mortusiakimnoga biernikmęski zwierzęcy
mortusiakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
mortusiakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mortusiakommnoga celownikmęski osobowy
mortusiakowipojedyncza celownikmęski osobowy
mortusiakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mortusiakówmnoga biernikmęski osobowy
mortusiakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mortusiakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz