mor-ty-fi-ka-cjo

mortyfikacjo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: mortyfikacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mortyfikacjapojedyncza mianownikżeński
mortyfikacjachmnoga miejscownikżeński
mortyfikacjamimnoga narzędnikżeński
mortyfikacjąpojedyncza narzędnikżeński
mortyfikacjemnoga mianownikżeński
mortyfikacjemnoga biernikżeński
mortyfikacjemnoga wołaczżeński
mortyfikacjępojedyncza biernikżeński
mortyfikacjipojedyncza celownikżeński
mortyfikacjipojedyncza miejscownikżeński
mortyfikacjipojedyncza dopełniaczżeński
mortyfikacjopojedyncza wołaczżeński
mortyfikacjommnoga celownikżeński
mortyfikacjimnoga dopełniaczżeński
mortyfikacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz