mo-ryt-ce

Morytce (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Morytko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Morytcepojedyncza celownikmęski osobowy
Morytcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Morytkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Morytkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Morytkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Morytkępojedyncza biernikmęski osobowy
Morytkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Morytkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Morytkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Morytkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Morytkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Morytkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Morytkommnoga celownikmęski osobowy
Morytkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Morytkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Morytkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Morytkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz