mo-łod-cu

mołodcu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mołodziec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mołodcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
mołodcapojedyncza biernikmęski osobowy
mołodcachmnoga miejscownikmęski osobowy
mołodcamimnoga narzędnikmęski osobowy
mołodcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
mołodcemnoga biernikmęski zwierzęcy
mołodcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
mołodcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
mołodcommnoga celownikmęski osobowy
mołodcowipojedyncza celownikmęski osobowy
mołodcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mołodcówmnoga biernikmęski osobowy
mołodcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
mołodcupojedyncza wołaczmęski osobowy
mołodcymnoga mianownikmęski osobowy
mołodcymnoga wołaczmęski osobowy
mołodczepojedyncza wołaczmęski osobowy
mołodziecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz