mro-wien-ni-ki

mrowienniki (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mrowiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mrowiennikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mrowiennikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mrowiennikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mrowiennikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
mrowiennikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mrowiennikimnoga mianownikmęski rzeczowy
mrowiennikimnoga biernikmęski rzeczowy
mrowiennikimnoga wołaczmęski rzeczowy
mrowiennikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mrowiennikommnoga celownikmęski rzeczowy
mrowiennikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mrowiennikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mrowiennikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mrowiennikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz