mrow-ni-ku

mrowniku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: mrownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mrownikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
mrownikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
mrownikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
mrownikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
mrownikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
mrownikimnoga mianownikmęski rzeczowy
mrownikimnoga biernikmęski rzeczowy
mrownikimnoga wołaczmęski rzeczowy
mrownikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
mrownikommnoga celownikmęski rzeczowy
mrownikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
mrownikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
mrownikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
mrownikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz