mul-ti-pli-ka-to-rem

multiplikatorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: multiplikator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
multiplikatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
multiplikatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
multiplikatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
multiplikatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
multiplikatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
multiplikatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
multiplikatorommnoga celownikmęski rzeczowy
multiplikatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
multiplikatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
multiplikatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
multiplikatorymnoga biernikmęski rzeczowy
multiplikatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
multiplikatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
multiplikatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz