mun-de-run-ko-wi

munderunkowi (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: munderunek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
munderunekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
munderunekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
munderunkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
munderunkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
munderunkimnoga mianownikmęski rzeczowy
munderunkimnoga biernikmęski rzeczowy
munderunkimnoga wołaczmęski rzeczowy
munderunkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
munderunkommnoga celownikmęski rzeczowy
munderunkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
munderunkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
munderunkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
munderunkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
munderunkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz