munsz-tu-łu-ka-mi

munsztułukami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: munsztułuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
munsztułukpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
munsztułukpojedyncza biernikmęski rzeczowy
munsztułukachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
munsztułukamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
munsztułukimnoga mianownikmęski rzeczowy
munsztułukimnoga biernikmęski rzeczowy
munsztułukimnoga wołaczmęski rzeczowy
munsztułukiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
munsztułukommnoga celownikmęski rzeczowy
munsztułukowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
munsztułukówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
munsztułukupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
munsztułukupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
munsztułukupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz