mu-ra-to-rach

muratorach (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: murator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
muratorpojedyncza mianownikmęski osobowy
muratorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
muratorapojedyncza biernikmęski osobowy
muratorachmnoga miejscownikmęski osobowy
muratoramimnoga narzędnikmęski osobowy
muratorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
muratorommnoga celownikmęski osobowy
muratorowipojedyncza celownikmęski osobowy
muratorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
muratorówmnoga biernikmęski osobowy
muratorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
muratorymnoga biernikmęski zwierzęcy
muratorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
muratorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
muratorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
muratorzymnoga mianownikmęski osobowy
muratorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz