mu-raw-ni-ki

murawniki (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: murawnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
murawnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
murawnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
murawnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
murawnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
murawnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
murawnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
murawnikimnoga biernikmęski rzeczowy
murawnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
murawnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
murawnikommnoga celownikmęski rzeczowy
murawnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
murawnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
murawnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
murawnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz