myr-la-ki

Myrlaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Myrlak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Myrlakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Myrlakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Myrlakapojedyncza biernikmęski osobowy
Myrlakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Myrlakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Myrlakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Myrlakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Myrlakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Myrlakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Myrlakommnoga celownikmęski osobowy
Myrlakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Myrlakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Myrlakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Myrlakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Myrlakówmnoga biernikmęski osobowy
Myrlakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Myrlakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz