męko-ła

mękoła (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.;pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: mękoła

słowoliczbaprzypadekrodzaj
mękolepojedyncza celownikmęski osobowy
mękolepojedyncza miejscownikmęski osobowy
mękołapojedyncza mianownikmęski osobowy
mękołachmnoga miejscownikmęski osobowy
mękołamimnoga narzędnikmęski osobowy
mękołąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
mękołępojedyncza biernikmęski osobowy
mękołopojedyncza wołaczmęski osobowy
mękołommnoga celownikmęski osobowy
mękołowiemnoga mianownikmęski osobowy
mękołowiemnoga wołaczmęski osobowy
mękołówmnoga dopełniaczmęski osobowy
mękołówmnoga biernikmęski osobowy
mękołymnoga mianownikmęski zwierzęcy
mękołymnoga biernikmęski zwierzęcy
mękołymnoga wołaczmęski zwierzęcy
mękołypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz