műc-ke

Műcke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Műcke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Műckachmnoga miejscownikmęski osobowy
Műckamimnoga narzędnikmęski osobowy
Műckemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Műckemnoga biernikmęski zwierzęcy
Műckemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Műckepojedyncza mianownikmęski osobowy
Műckepojedyncza wołaczmęski osobowy
Műckegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Műckegopojedyncza biernikmęski osobowy
Műckempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Műckempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Műckemupojedyncza celownikmęski osobowy
Műckommnoga celownikmęski osobowy
Műckowiemnoga mianownikmęski osobowy
Műckowiemnoga wołaczmęski osobowy
Műckówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Műckówmnoga biernikmęski osobowy

Műcke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Műcke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Műckepojedyncza mnoga mianownikżeński
Műckepojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Műckepojedyncza mnoga celownikżeński
Műckepojedyncza mnoga biernikżeński
Műckepojedyncza mnoga narzędnikżeński
Műckepojedyncza mnoga miejscownikżeński
Műckepojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz