na-błon-ku

nabłonku (nazwa pospolita) rzeczownik biol.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: nabłonek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nabłonekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
nabłonekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
nabłonkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
nabłonkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
nabłonkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
nabłonkimnoga mianownikmęski rzeczowy
nabłonkimnoga biernikmęski rzeczowy
nabłonkimnoga wołaczmęski rzeczowy
nabłonkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
nabłonkommnoga celownikmęski rzeczowy
nabłonkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
nabłonkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
nabłonkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
nabłonkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz