nad-dat-ku

naddatku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: naddatek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naddatekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
naddatekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
naddatkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
naddatkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
naddatkimnoga mianownikmęski rzeczowy
naddatkimnoga biernikmęski rzeczowy
naddatkimnoga wołaczmęski rzeczowy
naddatkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
naddatkommnoga celownikmęski rzeczowy
naddatkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
naddatkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
naddatkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
naddatkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
naddatkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz