nad-in-spek-to-rem

nadinspektorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nadinspektor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadinspektorpojedyncza mianownikmęski osobowy
nadinspektorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nadinspektorapojedyncza biernikmęski osobowy
nadinspektorachmnoga miejscownikmęski osobowy
nadinspektoramimnoga narzędnikmęski osobowy
nadinspektorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nadinspektorommnoga celownikmęski osobowy
nadinspektorowipojedyncza celownikmęski osobowy
nadinspektorowiemnoga mianownikmęski osobowy
nadinspektorowiemnoga wołaczmęski osobowy
nadinspektorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nadinspektorówmnoga biernikmęski osobowy
nadinspektorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
nadinspektorymnoga biernikmęski zwierzęcy
nadinspektorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
nadinspektorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
nadinspektorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
nadinspektorzymnoga mianownikmęski osobowy
nadinspektorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz