nad-kom-ple-tem

nadkompletem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: nadkomplet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadkompleciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
nadkompleciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
nadkompletpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
nadkompletpojedyncza biernikmęski rzeczowy
nadkompletachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
nadkompletamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
nadkompletempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
nadkompletommnoga celownikmęski rzeczowy
nadkompletowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
nadkompletówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
nadkompletupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
nadkompletymnoga mianownikmęski rzeczowy
nadkompletymnoga biernikmęski rzeczowy
nadkompletymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz