nad-okien-ni-ka

nadokiennika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: nadokiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadokiennikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
nadokiennikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
nadokiennikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
nadokiennikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
nadokiennikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
nadokiennikimnoga mianownikmęski rzeczowy
nadokiennikimnoga biernikmęski rzeczowy
nadokiennikimnoga wołaczmęski rzeczowy
nadokiennikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
nadokiennikommnoga celownikmęski rzeczowy
nadokiennikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
nadokiennikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
nadokiennikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
nadokiennikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz