nad-rad-ca-mi

nadradcami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nadradca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadradcapojedyncza mianownikmęski osobowy
nadradcachmnoga miejscownikmęski osobowy
nadradcamimnoga narzędnikmęski osobowy
nadradcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
nadradcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nadradcemnoga biernikmęski zwierzęcy
nadradcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nadradcępojedyncza biernikmęski osobowy
nadradcopojedyncza wołaczmęski osobowy
nadradcommnoga celownikmęski osobowy
nadradcowiemnoga mianownikmęski osobowy
nadradcowiemnoga wołaczmęski osobowy
nadradcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nadradcówmnoga biernikmęski osobowy
nadradcymnoga mianownikmęski osobowy
nadradcymnoga wołaczmęski osobowy
nadradcypojedyncza celownikmęski osobowy
nadradcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
nadradcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz