nad-ty-tu-le

nadtytule (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: nadtytuł

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadtytulepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
nadtytulepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
nadtytułpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
nadtytułpojedyncza biernikmęski rzeczowy
nadtytułachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
nadtytułamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
nadtytułempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
nadtytułommnoga celownikmęski rzeczowy
nadtytułowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
nadtytułówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
nadtytułupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
nadtytułymnoga mianownikmęski rzeczowy
nadtytułymnoga biernikmęski rzeczowy
nadtytułymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz