nadąsie

nadąsie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: nadąs

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadąspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
nadąspojedyncza biernikmęski rzeczowy
nadąsachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
nadąsamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
nadąsempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
nadąsiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
nadąsiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
nadąsommnoga celownikmęski rzeczowy
nadąsowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
nadąsówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
nadąsupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
nadąsymnoga mianownikmęski rzeczowy
nadąsymnoga biernikmęski rzeczowy
nadąsymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz