nadłow-ni-ku

nadłowniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nadłownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nadłownicymnoga mianownikmęski osobowy
nadłownicymnoga wołaczmęski osobowy
nadłownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
nadłownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nadłownikapojedyncza biernikmęski osobowy
nadłownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
nadłownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
nadłownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
nadłownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
nadłownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
nadłownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nadłownikommnoga celownikmęski osobowy
nadłownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
nadłownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nadłownikówmnoga biernikmęski osobowy
nadłownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nadłownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz