na-go-len-ni-ka-mi

nagolennikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: nagolennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nagolennikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
nagolennikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
nagolennikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
nagolennikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
nagolennikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
nagolennikimnoga mianownikmęski rzeczowy
nagolennikimnoga biernikmęski rzeczowy
nagolennikimnoga wołaczmęski rzeczowy
nagolennikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
nagolennikommnoga celownikmęski rzeczowy
nagolennikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
nagolennikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
nagolennikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
nagolennikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz