na-jezd-ni-cy

najezdnicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: najezdnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
najezdnicymnoga mianownikmęski osobowy
najezdnicymnoga wołaczmęski osobowy
najezdnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
najezdnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
najezdnikapojedyncza biernikmęski osobowy
najezdnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
najezdnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
najezdnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
najezdnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
najezdnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
najezdnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
najezdnikommnoga celownikmęski osobowy
najezdnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
najezdnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
najezdnikówmnoga biernikmęski osobowy
najezdnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
najezdnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz