na-kła-da-czu

nakładaczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nakładacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nakładaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
nakładaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nakładaczapojedyncza biernikmęski osobowy
nakładaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
nakładaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
nakładaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nakładaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
nakładaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nakładaczemnoga mianownikmęski osobowy
nakładaczemnoga wołaczmęski osobowy
nakładaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nakładaczommnoga celownikmęski osobowy
nakładaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
nakładaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nakładaczówmnoga biernikmęski osobowy
nakładaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nakładaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
nakładaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
nakładaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz