na-pad-ni-ki

napadniki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: napadnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
napadnicymnoga mianownikmęski osobowy
napadnicymnoga wołaczmęski osobowy
napadnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
napadnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
napadnikapojedyncza biernikmęski osobowy
napadnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
napadnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
napadnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
napadnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
napadnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
napadnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
napadnikommnoga celownikmęski osobowy
napadnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
napadnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
napadnikówmnoga biernikmęski osobowy
napadnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
napadnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz