na-pi-ęt-ni-ku

napiętniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: napiętnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
napiętnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
napiętnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
napiętnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
napiętnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
napiętnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
napiętnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
napiętnikimnoga biernikmęski rzeczowy
napiętnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
napiętnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
napiętnikommnoga celownikmęski rzeczowy
napiętnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
napiętnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
napiętnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
napiętnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz