na-praw-co

naprawco (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: naprawca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naprawcapojedyncza mianownikmęski osobowy
naprawcachmnoga miejscownikmęski osobowy
naprawcamimnoga narzędnikmęski osobowy
naprawcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
naprawcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
naprawcemnoga biernikmęski zwierzęcy
naprawcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
naprawcępojedyncza biernikmęski osobowy
naprawcopojedyncza wołaczmęski osobowy
naprawcommnoga celownikmęski osobowy
naprawcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
naprawcówmnoga biernikmęski osobowy
naprawcymnoga mianownikmęski osobowy
naprawcymnoga wołaczmęski osobowy
naprawcypojedyncza celownikmęski osobowy
naprawcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
naprawcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz