na-pra-wi-cie-la

naprawiciela (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: naprawiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naprawicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
naprawicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
naprawicielapojedyncza biernikmęski osobowy
naprawicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
naprawicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
naprawicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
naprawicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
naprawicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
naprawicielemnoga mianownikmęski osobowy
naprawicielemnoga wołaczmęski osobowy
naprawicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
naprawicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
naprawicielimnoga biernikmęski osobowy
naprawicielommnoga celownikmęski osobowy
naprawicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
naprawicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
naprawicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz