na-ra-mien-ni-com

naramiennicom (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: naramiennica

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naramiennicmnoga dopełniaczżeński
naramiennicapojedyncza mianownikżeński
naramiennicachmnoga miejscownikżeński
naramiennicamimnoga narzędnikżeński
naramiennicąpojedyncza narzędnikżeński
naramiennicemnoga mianownikżeński
naramiennicemnoga biernikżeński
naramiennicemnoga wołaczżeński
naramiennicępojedyncza biernikżeński
naramiennicopojedyncza wołaczżeński
naramiennicommnoga celownikżeński
naramiennicypojedyncza celownikżeński
naramiennicypojedyncza miejscownikżeński
naramiennicypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz