na-ram-ni-ki

naramniki (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: naramnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naramnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
naramnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
naramnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
naramnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
naramnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
naramnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
naramnikimnoga biernikmęski rzeczowy
naramnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
naramnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
naramnikommnoga celownikmęski rzeczowy
naramnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
naramnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
naramnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
naramnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz