nar-ra-to-ra-mi

narratorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: narrator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
narratorpojedyncza mianownikmęski osobowy
narratorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
narratorapojedyncza biernikmęski osobowy
narratorachmnoga miejscownikmęski osobowy
narratoramimnoga narzędnikmęski osobowy
narratorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
narratorommnoga celownikmęski osobowy
narratorowipojedyncza celownikmęski osobowy
narratorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
narratorówmnoga biernikmęski osobowy
narratorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
narratorymnoga biernikmęski zwierzęcy
narratorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
narratorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
narratorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
narratorzymnoga mianownikmęski osobowy
narratorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz