na-rze-cze-niem

narzeczeniem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: narzeczenie

słowoliczbaprzypadekrodzaj
narzeczeniamnoga mianowniknijaki
narzeczeniamnoga bierniknijaki
narzeczeniamnoga wołacznijaki
narzeczeniapojedyncza dopełniacznijaki
narzeczeniachmnoga miejscowniknijaki
narzeczeniamimnoga narzędniknijaki
narzeczeniepojedyncza mianowniknijaki
narzeczeniepojedyncza bierniknijaki
narzeczeniepojedyncza wołacznijaki
narzeczeniempojedyncza narzędniknijaki
narzeczeniommnoga celowniknijaki
narzeczeniupojedyncza celowniknijaki
narzeczeniupojedyncza miejscowniknijaki
narzeczeńmnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz