na-rzu-to

narzuto (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: narzuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
narzuciepojedyncza celownikżeński
narzuciepojedyncza miejscownikżeński
narzutmnoga dopełniaczżeński
narzutapojedyncza mianownikżeński
narzutachmnoga miejscownikżeński
narzutamimnoga narzędnikżeński
narzutąpojedyncza narzędnikżeński
narzutępojedyncza biernikżeński
narzutopojedyncza wołaczżeński
narzutommnoga celownikżeński
narzutymnoga mianownikżeński
narzutymnoga biernikżeński
narzutymnoga wołaczżeński
narzutypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz