na-ręcz-no-ść

naręczność (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: naręczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naręcznościmnoga dopełniaczżeński
naręcznościmnoga mianownikżeński
naręcznościmnoga biernikżeński
naręcznościmnoga wołaczżeński
naręcznościpojedyncza celownikżeński
naręcznościpojedyncza miejscownikżeński
naręcznościpojedyncza dopełniaczżeński
naręcznościpojedyncza wołaczżeński
naręcznościachmnoga miejscownikżeński
naręcznościamimnoga narzędnikżeński
naręcznościąpojedyncza narzędnikżeński
naręcznościommnoga celownikżeński
naręcznośćpojedyncza biernikżeński
naręcznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz