na-stra-ja-czu

nastrajaczu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nastrajacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nastrajaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
nastrajaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nastrajaczapojedyncza biernikmęski osobowy
nastrajaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
nastrajaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
nastrajaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
nastrajaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
nastrajaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
nastrajaczemnoga mianownikmęski osobowy
nastrajaczemnoga wołaczmęski osobowy
nastrajaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nastrajaczommnoga celownikmęski osobowy
nastrajaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
nastrajaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nastrajaczówmnoga biernikmęski osobowy
nastrajaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nastrajaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
nastrajaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
nastrajaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz