na-słan-ni-cy

nasłannicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: nasłannik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
nasłannicymnoga mianownikmęski osobowy
nasłannicymnoga wołaczmęski osobowy
nasłannikpojedyncza mianownikmęski osobowy
nasłannikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
nasłannikapojedyncza biernikmęski osobowy
nasłannikachmnoga miejscownikmęski osobowy
nasłannikamimnoga narzędnikmęski osobowy
nasłannikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
nasłannikimnoga biernikmęski zwierzęcy
nasłannikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
nasłannikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
nasłannikommnoga celownikmęski osobowy
nasłannikowipojedyncza celownikmęski osobowy
nasłannikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
nasłannikówmnoga biernikmęski osobowy
nasłannikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
nasłannikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz