na-ti-ve-spe-ake-rzy

native-speakerzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: native-speaker

słowoliczbaprzypadekrodzaj
native-speakerpojedyncza mianownikmęski osobowy
native-speakerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
native-speakerapojedyncza biernikmęski osobowy
native-speakerachmnoga miejscownikmęski osobowy
native-speakeramimnoga narzędnikmęski osobowy
native-speakerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
native-speakerommnoga celownikmęski osobowy
native-speakerowipojedyncza celownikmęski osobowy
native-speakerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
native-speakerówmnoga biernikmęski osobowy
native-speakerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
native-speakerymnoga biernikmęski zwierzęcy
native-speakerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
native-speakerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
native-speakerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
native-speakerzymnoga mianownikmęski osobowy
native-speakerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz