na-tur-ko

naturko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: naturka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naturcepojedyncza celownikżeński
naturcepojedyncza miejscownikżeński
naturekmnoga dopełniaczżeński
naturkapojedyncza mianownikżeński
naturkachmnoga miejscownikżeński
naturkamimnoga narzędnikżeński
naturkąpojedyncza narzędnikżeński
naturkępojedyncza biernikżeński
naturkimnoga mianownikżeński
naturkimnoga biernikżeński
naturkimnoga wołaczżeński
naturkipojedyncza dopełniaczżeński
naturkopojedyncza wołaczżeński
naturkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz