na-tu-ro

naturo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: natura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
naturmnoga dopełniaczżeński
naturapojedyncza mianownikżeński
naturachmnoga miejscownikżeński
naturamimnoga narzędnikżeński
naturąpojedyncza narzędnikżeński
naturępojedyncza biernikżeński
naturopojedyncza wołaczżeński
naturommnoga celownikżeński
naturymnoga mianownikżeński
naturymnoga biernikżeński
naturymnoga wołaczżeński
naturypojedyncza dopełniaczżeński
naturzepojedyncza celownikżeński
naturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz