ne-go-cja-to-ra-mi

negocjatorami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: negocjator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
negocjatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
negocjatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
negocjatorapojedyncza biernikmęski osobowy
negocjatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
negocjatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
negocjatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
negocjatorommnoga celownikmęski osobowy
negocjatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
negocjatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
negocjatorówmnoga biernikmęski osobowy
negocjatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
negocjatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
negocjatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
negocjatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
negocjatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
negocjatorzymnoga mianownikmęski osobowy
negocjatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz