neo-gra-ma-ty-kach

neogramatykach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: neogramatyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
neogramatycymnoga mianownikmęski osobowy
neogramatycymnoga wołaczmęski osobowy
neogramatykpojedyncza mianownikmęski osobowy
neogramatykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
neogramatykapojedyncza biernikmęski osobowy
neogramatykachmnoga miejscownikmęski osobowy
neogramatykamimnoga narzędnikmęski osobowy
neogramatykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
neogramatykimnoga biernikmęski zwierzęcy
neogramatykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
neogramatykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
neogramatykommnoga celownikmęski osobowy
neogramatykowipojedyncza celownikmęski osobowy
neogramatykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
neogramatykówmnoga biernikmęski osobowy
neogramatykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
neogramatykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz