neo-kan-ty-sty

neokantysty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: neokantysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
neokantystapojedyncza mianownikmęski osobowy
neokantystachmnoga miejscownikmęski osobowy
neokantystamimnoga narzędnikmęski osobowy
neokantystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
neokantystępojedyncza biernikmęski osobowy
neokantystopojedyncza wołaczmęski osobowy
neokantystommnoga celownikmęski osobowy
neokantystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
neokantystówmnoga biernikmęski osobowy
neokantystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
neokantystymnoga biernikmęski zwierzęcy
neokantystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
neokantystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
neokantyścimnoga mianownikmęski osobowy
neokantyścimnoga wołaczmęski osobowy
neokantyściepojedyncza celownikmęski osobowy
neokantyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz