neo-ko-lo-ni-za-to-rem

neokolonizatorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: neokolonizator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
neokolonizatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
neokolonizatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
neokolonizatorapojedyncza biernikmęski osobowy
neokolonizatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
neokolonizatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
neokolonizatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
neokolonizatorommnoga celownikmęski osobowy
neokolonizatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
neokolonizatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
neokolonizatorówmnoga biernikmęski osobowy
neokolonizatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
neokolonizatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
neokolonizatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
neokolonizatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
neokolonizatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
neokolonizatorzymnoga mianownikmęski osobowy
neokolonizatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz